تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٦ - شان نزول

يك چشم بر هم زدن به خويشتن وامگذار"! اين دعاى پر معنى پيامبر ص يك درس مهم را به همه ما مى‌دهد كه در هر حال بايد به خدا پناه برد و به لطف او متكى بود كه پيامبران معصوم نيز بدون يارى او در لغزشگاهها مصون نخواهند بود، تا چه رسد به ما در برابر اينهمه وسوسه‌هاى شيطانى.

[سوره الإسراء (١٧): آيات ٧٦ تا ٧٧]

وَ إِنْ كادُوا لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ الْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْها وَ إِذاً لا يَلْبَثُونَ خِلافَكَ إِلاَّ قَلِيلاً (٧٦) سُنَّةَ مَنْ قَدْ أَرْسَلْنا قَبْلَكَ مِنْ رُسُلِنا وَ لا تَجِدُ لِسُنَّتِنا تَحْوِيلاً (٧٧)

ترجمه:

٧٦- نزديك بود آنها تو را از اين سرزمين با نيرنگ و توطئه ريشه‌كن و بيرون سازند، اما هر گاه چنين مى‌كردند (گرفتار مجازات سخت الهى مى‌شدند و) بعد از تو جز مدت كمى باقى نمى‌ماندند! ٧٧- اين سنت (ما) در پيامبرانى است كه پيش از تو فرستاديم، و هرگز براى سنت ما تغيير و دگرگونى نخواهى يافت.

شان نزول:

مشهور اين است كه آيات فوق در مورد اهل مكه نازل شده است كه نشستند و تصميم گرفتند پيامبر ص را از مكه بيرون كنند و بعدا اين تصميم، فسخ و مبدل‌