تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٤ - تفسير سرانجام باطل، نابودى است

براى آگاهى از احاديث اهل بيت ع به تفسير نور الثقلين جلد سوم ذيل آيه مورد بحث مراجعه نمائيد.

از اين تعبير به خوبى روشن مى‌شود كه بهترين موقع براى اداى نماز صبح همان لحظات آغاز طلوع فجر است.

*** بعد از ذكر نمازهاى فريضه پنجگانه اين چنين اضافه مى‌كند" پاسى از شب را از خواب برخيز و قرآن بخوان" (وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ‌) [١] مفسران معروف اسلامى اين تعبير را اشاره به نافله شب كه در فضيلت آن روايات بى‌شمارى وارد شده است دانسته‌اند، هر چند آيه صراحت در اين مساله ندارد ولى با قرائن مختلفى كه در دست است اين تفسير روشن به نظر مى‌رسد.

سپس مى‌گويد:" اين يك برنامه اضافى است، علاوه بر نمازهاى فريضه براى تو" (نافلة لك) بسيارى اين جمله را دليل بر آن دانسته‌اند كه نماز شب بر پيامبر ص واجب بوده است، زيرا" نافله" به معنى" زياده" است، اشاره به اينكه اين فريضه اضافى مربوط به تو است.

بعضى ديگر معتقدند كه نماز شب بر پيامبر ص قبلا واجب بوده است بقرينه آيات سوره مزمل، سپس آيه فوق، آن را نسخ كرده و مستحبّ بودن آن را اعلام كرده است.

---

[١]" تهجد" از ماده" هجود" در اصل- چنان كه راغب در مفردات مى‌گويد- به معنى خواب است، ولى هنگامى كه به باب تفعل مى‌رود معنى از بين بردن خواب و انتقال به حالت بيدارى آمده است، ضمير در" تهجد به" به قرآن برمى‌گردد يعنى قسمتى از شب را بيدار باش و قرآن بخوان، ولى اين كلمه بعدا در لسان اهل شرع به معنى نماز شب به كار رفته است و متهجد به كسى مى‌گويند كه نماز شب مى‌خواند.