تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٤ - ١- كوهها و سر انهدام آنها

بنا بر اين از چه كسى مى‌توانند گله كنند جز از خودشان.

نكته‌ها:

١- كوه‌ها و سر انهدام آنها-

گفتيم در آستانه رستاخيز نظام جهان ماده بهم مى‌ريزد، از جمله كوه‌ها از هم متلاشى مى‌شوند، ولى در زمينه متلاشى شدن كوه‌ها در قرآن تعبيرات مختلفى ديده مى‌شود:

در آيات مورد بحث خوانديم كه كوه‌ها را به حركت درمى‌آوريم (نسير الجبال) همين تعبير در سوره" نبا" آيه ٢٠ و سوره" تكوير" آيه ٣ ديده مى‌شود.

ولى در سوره" مرسلات" آيه ١٠ مى‌خوانيم" وَ إِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ‌"" كوه‌ها بر اثر طوفان شديد از جا كنده خواهد شد".

در حالى كه در سوره" حاقه" آيه ١٤ مى‌خوانيم:" وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً"" زمين و كوه‌ها از جا كنده مى‌شوند، و يك مرتبه در هم كوبيده خواهند شد".

و در سوره" مزمل" آيه ١٤ مى‌خوانيم:" يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ كانَتِ الْجِبالُ كَثِيباً مَهِيلًا"" روزى كه زمين و كوه‌ها به لرزه درمى‌آيد و كوه‌ها تبديل به تلى از شن متراكم خواهند شد"!.

و آيه ٥ سوره" واقعه" مى‌گويد" وَ بُسَّتِ الْجِبالُ بَسًّا فَكانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا"" كوه‌ها از هم متلاشى و خرد و سپس به گرد و غبار پراكنده تبديل مى‌شوند." و بالآخره آيه ٥ سوره" قارعه" مى‌گويد:" وَ تَكُونُ الْجِبالُ كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ‌" كوه‌ها همچون پشم رنگين و زده شده‌اى خواهند بود (كه به هر سو پراكنده مى‌شوند).

واضح است ميان اين آيات هيچگونه منافاتى وجود ندارد، بلكه مراحل مختلف در هم ريختن كوه‌هاى جهان كه محكمترين و پابرجاترين اجزاء زمين‌