تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٤ - ترجمه

ترجمه:

٨٣- و از تو در باره" ذو القرنين" سؤال مى‌كنند، بگو به زودى گوشه‌اى از سرگذشت او را براى شما بازگو خواهم كرد.

٨٤- ما به او در روى زمين قدرت و حكومت داديم و اسباب هر چيز را در اختيارش نهاديم.

٨٥- او از اين اسباب پيروى (و استفاده) كرد.

٨٦- تا به غروبگاه آفتاب رسيد (در آنجا) احساس كرد كه خورشيد در چشمه (يا دريا) ى- تيره و گل‌آلودى فرو مى‌رود، و در آنجا قومى را يافت، ما گفتيم اى ذو القرنين! آيا مى‌خواهى مجازات كنى و يا پاداش نيكويى را در باره آنها انتخاب نمايى؟

٨٧- گفت اما كسانى كه ستم كرده‌اند آنها را مجازات خواهيم كرد سپس، به سوى پروردگارشان بازمى‌گردند و خدا آنها را مجازات شديدى خواهد نمود.

٨٨- و اما كسى كه ايمان بياورد و عمل صالح انجام دهد پاداش نيكو خواهد داشت، و ما دستور آسانى به او خواهيم داد.

٨٩- سپس (بار ديگر) از اسبابى كه در اختيار داشت بهره گرفت.

٩٠- تا به خاستگاه خورشيد رسيد (در آنجا) مشاهده كرد كه خورشيد بر جمعيتى طلوع مى‌كند كه جز آفتاب براى آنها پوششى قرار نداده بوديم.

٩١- (آرى) اين چنين بود (كار ذو القرنين) و ما به خوبى از امكاناتى كه نزد او بود آگاه بوديم.