تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٣ - ترجمه

[سوره الكهف (١٨): آيات ٩٩ تا ١٠٢]

وَ تَرَكْنا بَعْضَهُمْ يَوْمَئِذٍ يَمُوجُ فِي بَعْضٍ وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَجَمَعْناهُمْ جَمْعاً (٩٩) وَ عَرَضْنا جَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لِلْكافِرِينَ عَرْضاً (١٠٠) الَّذِينَ كانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَ كانُوا لا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً (١٠١) أَ فَحَسِبَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ يَتَّخِذُوا عِبادِي مِنْ دُونِي أَوْلِياءَ إِنَّا أَعْتَدْنا جَهَنَّمَ لِلْكافِرِينَ نُزُلاً (١٠٢)

ترجمه:

٩٩- در آن روز (كه جهان پايان مى‌گيرد) ما آنها را چنان رها مى‌كنيم كه درهم موج مى‌زنند و در صور دميده مى‌شود و ما همه را جمع مى‌كنيم.

١٠٠- در آن روز جهنم را به كافران عرضه مى‌داريم.

١٠١- همانها كه چشمهايشان در پرده بود و به ياد من نيفتادند، و قدرت شنوايى نداشتند! ١٠٢- آيا كافران گمان كردند مى‌توانند بندگان مرا به جاى من اولياى خود انتخاب كنند.

ما براى كافران جهنم را منزلگاه قرار داديم.