تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٠ - تفسير آغاز با نام خدا و قرآن

ترجمه:

به نام خداوند بخشنده بخشايگر ١- حمد مخصوص خدايى است كه اين كتاب (آسمانى) را بر بنده (برگزيده‌اش) نازل كرد و هيچگونه كژى در آن قرار ندارد.

٢- كتابى كه ثابت و مستقيم و نگاهبان كتب ديگر است، تا (بدكاران را) از عذاب شديد او بترساند، و مؤمنان را كه عمل صالح انجام مى‌دهند بشارت دهد كه پاداش نيكويى براى آنهاست.

٣- (همان بهشت برين كه) جاودانه در آن خواهند ماند.

٤- و (نيز) آنها را كه گفتند خداوند فرزندى (براى خود) انتخاب كرده انذار كند.

٥- نه آنها (هرگز) به اين سخن يقين دارند و نه پدرانشان، سخن بزرگى از دهانشان خارج مى‌شود، آنها مسلما دروغ مى‌گويند.

تفسير: آغاز با نام خدا و قرآن‌

سوره كهف همچون بعضى ديگر از سوره‌هاى قرآن با حمد و ستايش خداوند آغاز شده است، و از آنجا كه حمد و ستايش بخاطر كار يا صفت مهم و شايسته‌اى است در اينجا ستايش را در برابر نزول قرآن كه خالى از هر گونه اعوجاج و كژى است بيان مى‌كند، و مى‌گويد:

" حمد خدايى را كه اين كتاب آسمانى را بر بنده‌اش نازل كرد، و هيچگونه اعوجاج و كژى در آن قرار نداد" (الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى‌ عَبْدِهِ الْكِتابَ وَ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ عِوَجاً).

" تا بدكاران و تيره‌دلان را از عذاب شديدى كه از ناحيه خدا است بترساند"