تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٧ - نكتهها

نكته‌ها:

١- جمله" اوى الفتية" از ماده" ماوى" گرفته شده كه به معنى" جايگاه امن و امان" است، اشاره به اينكه اين جوانان فرارى از محيط فاسد هنگامى كه به غار رسيدند احساس آرامش كردند.

٢-" فتية" جمع" فتى" در اصل به معنى" جوان نوخاسته و شاداب" است، ولى گاهى به افراد صاحب سن و سالى كه روحى جوان و شاداب دارند نيز گفته مى‌شود، و معمولا اين كلمه با يك نوع مدح بخاطر صفات جوانمردى و مقاومت و شهامت و تسليم در مقابل حق همراه است.

شاهد اين سخن حديثى است كه از امام صادق ع نقل شده است: امام ع از يكى از ياران خود پرسيد" فتى" به چه كسى ميگويند؟ او در پاسخ عرضكرد:" فتى" را به جوان مى‌گوئيم، امام ع فرمود:

ا ما علمت ان اصحاب الكهف كانوا كلهم كهولا، فسماهم اللَّه فتية بايمانهم:

" آيا تو نميدانى كه اصحاب كهف همگى كامل مرد بودند، اما خدا از آنها به عنوان" فتيه" نام برده چون ايمان به پروردگار داشتند".

سپس اضافه فرمود

" من آمن باللَّه و اتقى فهو الفتى"

:" هر كس به خدا ايمان داشته باشد و تقوا پيشه كند جوانمرد است" [١] نظير همين حديث در" روضه كافى" از امام صادق ع نقل شده است‌ [٢] ٣- تعبير به" مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً" (رحمتى از ناحيه خودت) اشاره به اين است كه آنها وقتى به غار پناه بردند دست خود را از همه جا كوتاه مى‌ديدند و تمام اسباب و وسائل ظاهرى در برابرشان از كار افتاده بود و تنها به رحمت خدا اميدوار بودند.

٤- جمله" ضربنا على آذانهم" (پرده بر گوش آنها زديم) در لغت عرب‌

[١] و [٢] نور الثقلين جلد ٣ صفحه ٢٤٤ و ٢٤٥.