تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٥ - تفسير رستاخيز قطعى است

(قُلْ عَسى‌ أَنْ يَكُونَ قَرِيباً).

و البته نزديك است چرا كه مجموعه عمر اين جهان هر چه باشد در برابر زندگى بى پايان در سراى ديگر لحظه زود گذرى بيش نيست.

و از اين گذشته، اگر قيامت در مقياسهاى كوچك و محدود ما دور به نظر برسد آستانه قيامت كه مرگ است به همه ما نزديك است چرا كه مرگ قيامت صغرى است، (اذا مات الانسان قامت قيامته)، درست است كه مرگ، قيامت كبرى نيست ولى ياد آور آنست.

ضمنا تعبير به" عسى" شايد اشاره به اين است كه هيچكس تاريخ قيام قيامت را دقيقا نمى‌داند حتى شخص پيامبر ص و اين از علومى است كه مخصوص ذات پروردگار است و جز او كسى از آن آگاه نيست.

*** در آيه بعد بى آنكه تاريخ دقيقى از قيامت ذكر كند بعضى از خصوصيات آن را چنين بيان مى‌كند:" اين بازگشت به حيات روزى خواهد بود كه شما را از قبرهايتان فرا مى‌خواند، و چه بخواهيد و چه نخواهيد دعوت او را اجابت مى‌كنيد و حمد خداگويان به زندگى بازمى‌گرديد" (يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ‌).

و آن روز است كه فاصله مرگ و رستاخيز يعنى دوران برزخ را كوتاه خواهيد شمرد و گمان مى‌كنيد كه تنها مدت كمى در عالم برزخ درنگ كرديد (وَ تَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا).

آرى آن روز اين احساس به انسان دست مى‌دهد كه دوران برزخ هر چند طولانى بوده، در برابر عمر بى نهايت در عالم بقاء، لحظات زود گذرى بيش نيست.

بعضى از مفسران اين احتمال را نيز داده‌اند كه منظور اشاره به توقف در دنيا است يعنى آن روز است كه مى‌دانيد زندگى دنيا چندان طولانى نبوده، ساعاتى بوده كوتاه و بسيار زود گذر.