تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٣ - تفسير واى بر ما اين چه كتابى است!

به جاودانگى دنيا شما را از فكر آخرت كه در فطرت هر انسانى نهفته است غافل مى‌كرد.

" كتابى كه نامه اعمال همه انسانها است، در آنجا گذارده مى‌شود" (و وضع الكتاب).

" گنهكاران هنگامى كه از محتواى آن آگاه مى‌شوند وحشتزده خواهند شد به گونه‌اى كه آثار وحشت را در چهره‌هاشان مى‌بينى" (فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ‌).

در اين هنگام فرياد برمى‌آورند و مى‌گويند اى واى بر ما اين چه كتابى است؟! هيچ عمل كوچك و بزرگى نيست مگر اينكه آن را احصا و شماره كرده است" (وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها).

همگى را مو به مو به حساب آورده، ضبط كرده، و چيزى را فروگذار ننموده است، راستى چه وحشتناك است؟ ما همه اين اعمال را به دست فراموشى سپرده بوديم، آن چنان كه گاهى فكر مى‌كرديم اصلا خلافى از ما سر نزده، اما امروز مى‌بينيم بار مسئوليتمان بسيار سنگين، و سرنوشتمان تاريك است!.

علاوه بر اين سند كتبى اصولا" همه اعمال خود را حاضر مى‌بينيد"! (وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً).

خوبيها و بديها، ظلمها و عدلها، هرزگيها و خيانتها، همه و همه در برابر آنها تجسم مى‌يابد!.

در واقع آنها گرفتار اعمال خودشان هستند:" و پروردگار تو به احدى ظلم نمى‌كند" (وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً).

آنچه دامن آنها را مى‌گيرد كارهايى است كه در اين جهان انجام داده‌اند