تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٥ - ترجمه
[سوره الإسراء (١٧): آيات ٣٦ تا ٤٠]
وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً (٣٦) وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَ لَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولاً (٣٧) كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً (٣٨) ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَ لا تَجْعَلْ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً (٣٩) أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَ اتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلاً عَظِيماً (٤٠)
ترجمه:
٣٦- از آنچه نمىدانى پيروى مكن، چرا كه گوش و چشم و دلها همه مسئولند!.
٣٧- روى زمين با تكبر راه مرو، تو نمىتوانى زمين را بشكافى و طول قامتت هرگز به كوهها نمىرسد؟
٣٨- همه اينها گناهش نزد پروردگار تو منفور است.
٣٩- اين احكام از حكمتهايى است كه پروردگارت به تو وحى فرستاده، و هرگز معبودى با اللَّه قرار مده كه در جهنم مىافتى در حالى كه مورد سرزنش خواهى بود و رانده