تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٧ - غصه مخور جهان ميدان آزمايش است

[سوره الكهف (١٨): آيات ٦ تا ٨]

فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‌ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً (٦) إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً (٧) وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً (٨)

ترجمه:

٦- گويى مى‌خواهى خود را از غم و اندوه بخاطر اعمال آنها هلاك كنى، اگر آنها به اين گفتار ايمان نياورند.

٧- ما آنچه را روى زمين است زينت آن قرار داديم، تا آنها را بيازمائيم كدامينشان بهتر عمل مى‌كنند؟

٨- (ولى اين زرق و برقها پايدار نيست) و ما (سرانجام) قشر روى زمين را خاك بى گياهى قرار مى‌دهيم.

تفسير:

غصه مخور جهان ميدان آزمايش است‌

از آنجا كه در آيات گذشته سخن از رسالت و رهبرى پيامبر ص بود، در نخستين آيه مورد بحث به يكى از مهمترين شرائط رهبرى كه همان دلسوزى نسبت به امت است اشاره كرده مى‌گويد:" گويى تو ميخواهى جان خود را بر باد دهى و خويشتن را از شدت اندوه هلاك كنى كه چرا آنها به اين كتاب آسمانى ايمان نمى‌آورند"؟ (فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ عَلى‌ آثارِهِمْ إِنْ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهذَا الْحَدِيثِ أَسَفاً)