تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - معراج و علوم روز

و لكنه عز و جل اراد ان يشرف به ملائكته و سكان سماواته، و يكرمهم بمشاهدته، و يريه من عجائب عظمته ما يخبر به بعد هبوطه:

" خداوند هرگز مكانى ندارد، و زمان بر او جريان نمى‌گيرد، و لكن او مى‌خواست فرشتگان و ساكنان آسمانش را با قدم گذاشتن پيامبر در ميان آنها احترام كند و نيز از شگفتيهاى عظمتش به پيامبرش نشان دهد تا پس از بازگشت براى مردم بازگو كند" [١]

معراج و علوم روز

در گذشته بعضى از فلاسفه كه معتقد به افلاك نه‌گانه بطلميوسى پوست پيازى بودند مانع مهم معراج را از نظر علمى وجود همين افلاك و لزوم خرق و التيام در آنها مى‌پنداشتند [٢] ولى با فرو ريختن پايه‌هاى هيئت بطلميوسى مساله خرق و التيام بدست فراموشى سپرده شد، اما با پيشرفتى كه در هيئت جديد به وجود آمد مسائل تازه‌اى در زمينه معراج مطرح شده و سؤالاتى از اين قبيل:

١- براى اقدام به يك سفر فضايى نخستين مانع نيروى جاذبه است كه بايد با وسائل فوق العاده بر آن پيروز شد، زيرا براى فرار از" حوزه جاذبه زمين" سرعتى لا اقل معادل چهل هزار كيلومتر در ساعت لازم است!.

٢- مانع ديگر، فقدان هوا در فضاى بيرون جو زمين است كه بدون آن انسان نمى‌تواند زندگى كند.

٣- مانع سوم گرماى سوزان آفتاب و سرماى كشنده‌اى است كه در قسمتى كه آفتاب مستقيما مى‌تابد و قسمتى كه نمى‌تابد وجود دارد.

[١] تفسير برهان جلد ٢ صفحه ٤٠٠.

[٢]" خرق" به معنى شكافتن و" التيام" به معنى به هم آمدن است، بعضى از فلاسفه قديم معتقد بودند كه اين امر در افلاك امكان پذير نيست.