تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٥ - ١- تشبيه ايمان و راه خدا، به نور

زينت مى‌دهند، مردم را تشويق به گناه مى‌نمايند، و از درستى و پاكى مى‌ترسانند.

ولى كار آنها تنها ايجاد سد و مانع در راه اللَّه نيست، بلكه علاوه بر آن" سعى مى‌كنند آن را دگرگون نشان دهند" (وَ يَبْغُونَها عِوَجاً).

در واقع آنها با تمام قوا مى‌كوشند ديگران را همرنگ خود و هم مسلك خويش سازند به همين دليل سعى دارند راه مستقيم الهى را كج كنند، و با افزودن خرافات، و انواع تحريفها، و ابداع سنتهاى زشت و كثيف به اين هدف برسند.

روشن است" اين افراد با داشتن اين صفات و اعمال در گمراهى بسيار دورى هستند" (أُولئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ).

همان گمراهى كه بازگشتشان به راه حق بر اثر بعد و دورى مسافت به آسانى امكان پذير نيست ولى اينها همه محصول اعمال خود آنها است!.

نكته‌ها:

١- تشبيه ايمان و راه خدا، به نور

با توجه به اينكه" نور" لطيفترين موجود جهان ماده است، و سرعت سير آن بالاترين سرعتها و بركت و آثار آن در جهان ماده بيش از هر چيز ديگر است، به طورى كه مى‌توان گفت: سرچشمه همه مواهب و بركات مادى نور است روشن مى‌شود كه تشبيه ايمان و گام نهادن در راه خدا، به آن، تا چه اندازه پر معنى است.

نور مايه جمعيت، و ظلمت عامل پراكندگى است، نور نشانه زندگى و ظلمت نشانه مرگ است.

و به همين دليل در قرآن مجيد امور بسيار پر ارزش به نور تشبيه شده است.

از جمله عمل صالح است: يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ يَسْعى‌ نُورُهُمْ‌