تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - تفسير بيرون آمدن از ظلمتها به نور!

به صورت جمع آمده و" نور" به صورت مفرد، اشاره به اينكه، همه نيكيها و پاكيها و ايمان و تقوا و فضيلت در پرتو نور توحيد يك حالت وحدت و يگانگى بخود ميگيرند و همه با يكديگر مربوطند و متحد و در پرتو آن يك جامعه واحد و يك پارچه و پاك از هر نظر ساخته مى‌شود.

اما ظلمت همه جا مايه پراكندگى و تفرقه صفوف است، ستمگران، بدكاران و آلودگان به گناه و منحرف حتى در مسيرهاى انحرافى خود غالبا وحدت ندارند و با هم در حال جنگند.

و از آنجا كه سرچشمه همه نيكيها، ذات پاك خداست، و شرط اساسى درك توحيد، توجه به همين واقعيت است بلافاصله اضافه مى‌كند:" همه اينها به اذن پروردگارشان (پروردگار مردم) مى‌باشد" (بِإِذْنِ رَبِّهِمْ‌).

سپس براى توضيح و تبيين بيشتر كه منظور از اين نور چيست، مى‌فرمايد:

" به سوى راه خداوند عزيز و حميد" (إِلى‌ صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ) [١] خداوندى كه عزتش دليل قدرت او است، چرا كه هيچكس توانايى غلبه بر او را ندارد، و حميد بودنش نشانه مواهب و نعمتهاى بى‌پايان او مى‌باشد، چرا كه حمد و ستايش هميشه در برابر نعمتها و موهبتها و زيبائيها است.

" همان خداوندى كه آنچه در آسمان و زمين است از آن او است" (اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ‌) [٢]

[١] إِلى‌ صِراطِ ... در واقع بدل است از إِلَى النُّورِ كه نتيجه‌اش اين مى‌شود منظور از هدايت به سوى نور همان هدايت به صراط عزيز حميد است. ضمنا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ‌ خبر است براى مبتداى محذوف و در اصل هذا كتاب انزلناه بوده است.

[٢] اللَّه به كسر بدل از عزيز و حميد كه در آيه قبل آمده است مى‌باشد.