تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٧ - ٤- آيا مخترعان و مكتشفان پاداش الهى دارند؟

داده است و اگر به خاطر آن نبود آن چنان بر تو سخت مى‌گرفتم كه عبرت ديگران گردى.

آن مرد پرسيد آيا پروردگارت سخاوت را دوست دارد، فرمود: بلى، عرض كرد: من شهادت مى‌دهم كه معبودى جز" اللَّه" نيست و تو رسول و فرستاده او هستى و به همان خدايى كه تو را مبعوث كرده سوگند كه تا كنون هيچكس را از نزد خود محروم برنگردانده‌ام" [١]

*** در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد كه هم از بعضى آيات و هم از بسيارى از روايات استفاده مى‌شود كه ايمان و يا حتى ولايت شرط قبولى اعمال و يا ورود در بهشت است، بنا بر اين اگر بهترين اعمال هم از افراد فاقد ايمان سر بزند مقبول درگاه خدا نخواهد بود.

ولى مى‌توان از اين سؤال چنين پاسخ گفت كه مساله" قبولى اعمال" مطلبى است، و پاداش مناسب داشتن مطلب ديگر، به همين جهت مشهور در ميان دانشمندان اسلام اين است كه مثلا نماز بدون حضور قلب و يا با ارتكاب بعضى از گناهان مانند غيبت، مقبول درگاه خدا نيست، با اينكه مى‌دانيم چنين نمازى شرعا صحيح است، و اطاعت فرمان خدا است و انجام وظيفه محسوب مى‌شود و مسلم است كه اطاعت فرمان خدا بدون پاداش نخواهد بود.

بنا بر اين قبول عمل همان مرتبه عالى عمل است و در مورد بحث، ما نيز همين را مى‌گوئيم، مى‌گوئيم: اگر خدمات انسانى و مردمى با ايمان همراه باشد، عاليترين محتوا را خواهد داشت، ولى در غير اين صورت به كلى بى‌محتوا و بى‌پاداش نخواهد بود، در زمينه ورود در بهشت نيز همين پاسخ را مى‌گوئيم كه پاداش عمل لازم نيست منحصرا ورود در جنت باشد.

---

[١] مدرك قبل.