تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٨ - ١- چرا مخاطب در اينجا پيامبر است؟

و به هر حال اساس زندگى اين جهان بر اين است كه به همه افراد به حد كافى مهلت داده شود تا آنچه در درون دارند بيرون بريزند و ميدان آزمايش تكامل به حد كافى وسعت يابد تا عذر و بهانه‌اى براى كسى نماند، و امكان بازگشت و اصلاح و جبران به همه داده شود، و مهلت گنهكاران بخاطر همين است.

٢-" يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ‌" چه روزى است؟

در آيات فوق خوانديم كه پيامبر ص مامور مى‌شود مردم را از آن روزى كه عذاب الهى به سراغشان مى‌آيد انذار كند.

در اينكه منظور از اين روز كدام روز است، مفسران سه احتمال داده‌اند.

نخست اينكه روز قيامت و رستاخيز است.

دوم اينكه روز فرا رسيدن مرگ است كه مقدمه مجازاتهاى الهى به سراغ ظالمان از همان روز مى‌آيد.

سوم اينكه منظور روز نزول پاره‌اى از بلاها و مجازاتهاى دنيوى است، همانند عذابهايى كه بر قوم لوط و قوم عاد و ثمود و قوم نوح و فرعونيان نازل گرديد كه در ميان طوفان و امواج خروشان دريا، يا در زمين لرزه‌ها يا بوسيله تندبادهاى سخت و ويرانگر از ميان رفتند.

گر چه بسيارى از مفسران احتمال اول را ترجيح داده‌اند، ولى جمله‌هايى كه به دنبال آن آمده است به خوبى احتمال سوم را تقويت مى‌كند، و نشان مى‌دهد كه منظور مجازاتهاى نابود كننده دنيوى است، چرا كه به دنبال اين جمله مى‌خوانيم: ستمگران با مشاهده آثار عذاب، مى‌گويند پروردگارا مهلت كوتاهى براى جبران به ما بده.

تعبير به" اخرنا" (ما را به تاخير انداز) قرينه روشنى است بر تقاضاى‌