تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦ - ٦- پايان شب سيه

اين نشان مى‌دهد كه توسل به اولياى الهى، اجمالا امرى جائز است و آنها كه آن را ممنوع و مخالف با اصل توحيد مى‌شمرند، از متون قرآن، آگاهى ندارند و يا تعصبهاى غلط مانع ديد آنها مى‌شود.

٦- پايان شب سيه ...

درس بزرگى كه آيات فوق به ما مى‌دهد اين است كه مشكلات و حوادث هر قدر سخت و دردناك باشد و اسباب و علل ظاهرى هر قدر، محدود و نارسا گردد و پيروزى و گشايش و فرج هر اندازه به تاخير افتد، هيچكدام از اينها نمى‌توانند مانع از اميد به لطف پروردگار شوند، همان خداوندى كه چشم نابينا را با پيراهنى روشن مى‌سازد و بوى پيراهنى را از فاصله دور به نقاط ديگر منتقل مى‌كند، و عزيز گمشده‌اى را پس از ساليان دراز بازمى‌گرداند، دلهاى مجروح از فراق را مرهم مى‌نهد، و دردهاى جانكاه را شفا مى‌بخشد.

آرى در اين تاريخ و سرگذشت اين درس بزرگ توحيد و خداشناسى نهفته شده است كه هيچ چيز در برابر اراده خدا مشكل و پيچيده نيست.