تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٢ - ترجمه

[سوره إبراهيم (١٤): آيات ٤٦ تا ٥٢]

وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَ إِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبالُ (٤٦) فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انتِقامٍ (٤٧) يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ (٤٨) وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ (٤٩) سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَ تَغْشى‌ وُجُوهَهُمُ النَّارُ (٥٠)

لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ (٥١) هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ وَ لِيُنْذَرُوا بِهِ وَ لِيَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ وَ لِيَذَّكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ (٥٢)

ترجمه:

٤٦- آنها نهايت مكر خود را به كار زدند، و همه مكرها (و توطئه‌هاشان) نزد خدا آشكار است، هر چند كوه‌ها با مكرشان از جا بركنده شود! ٤٧- و گمان مبر كه خدا وعده‌اى را كه به پيامبرانش داده تخلف كند، چرا كه خداوند قادر و منتقم است.

٤٨- در آن روز كه اين زمين به زمين ديگر و آسمانها (به آسمانهاى ديگر) تبديل مى‌شوند، و آنها در پيشگاه خداوند واحد قهار ظاهر مى‌گردند.

٤٩- و در آن روز مجرمان را با هم در غل و زنجير مى‌بينى (غل و زنجيرى كه دستها و گردنهايشان را بهم بسته).

٥٠- لباسشان از قطران (ماده چسبنده بد بوى قابل اشتعال) است، و صورتهايشان را آتش مى‌پوشاند