تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - ١- در نخستين آيه مورد بحث،

كه گاه بر يك پايه چند پيوند مختلف مى‌زنند و هر كدام از اين پيوندها رشد كرده و نوع خاصى از ميوه را به ما تحويل مى‌دهد، خاك يكى، و ريشه و ساقه يكى، اما ميوه و محصولش مختلف و متفاوت است! و عجيبتر اينكه،" همه آنها از يك آب سيراب مى‌شوند" (يُسْقى‌ بِماءٍ واحِدٍ).

و با اين همه،" بعضى از اين درختان را بر بعض ديگر از نظر ميوه برترى مى‌دهيم" (وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى‌ بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ‌).

حتى بسيار ديده‌ايم كه در يك درخت يا در يك شاخه، ميوه‌هايى از يك جنس وجود دارد كه طعمها و رنگهاى متفاوت دارند، و در جهان گلها بسيار ديده شده است كه يك بوته گل و حتى يك شاخه، گلهايى به رنگهاى كاملا مختلف عرضه مى‌كند.

اين چه آزمايشگاه و لابراتوار اسرار آميزى در شاخه درختان به كار گذارده شده است كه از مواد كاملا يكسان، تركيبات كاملا مختلف توليد مى‌كند كه هر يك بخشى از نيازمندى انسان را برطرف مى‌سازد.

آيا هر يك از اين اسرار دليل بر وجود يك مبدء حكيم و عالم كه اين نظام را رهبرى كند نيست.

اينجاست كه در پايان آيه مى‌فرمايد:" در اين امور نشانه‌هايى است از عظمت خدا براى آنها كه تعقل و انديشه مى‌كنند" (إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ‌).

نكته‌ها

١- در نخستين آيه مورد بحث،

در ابتدا اشاره به اسرار آفرينش و توحيد شده بود، ولى در پايان آيه مى‌خوانيم‌ يُفَصِّلُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقاءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ‌: