تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٧ - ٢- آيا خداوند ستمگران را مىبخشد؟

نيست"؟! (يس- ٨).

٢- آيا خداوند ستمگران را مى‌بخشد؟.

در آيات فوق خوانديم كه پروردگار نسبت به مردم با ظلمى كه دارند، داراى مغفرت و آمرزش است، مسلما منظور اين نيست كه خداوند ظالمى را كه بر ظلمش اصرار دارد مشمول عفو مى‌كند، بلكه مى‌خواهند به ظالمان نيز امكان بازگشت و اصلاح خويش را به اين وسيله بدهد، و الا مشمول جمله دوم كه مى‌گويد پروردگار تو" شديد العقاب" است خواهد بود.

ضمنا از اين آيه استفاده مى‌شود كه گناهان كبيره (از جمله ظلم) نيز قابل بخشش است (منتها با تمام شرائطش) اين آيه و مانند آن به گفتار نادرستى كه از قديم از" معتزله" نقل شده كه مى‌گفتند گناهان كبيره هرگز بخشيده نخواهد شد پاسخ قاطع مى‌دهد.

و در هر حال، ذكر" مغفرت وسيع" پروردگار و" عقاب شديد" او در واقع براى قرار دادن همگان در خط ميانه" خوف" و" رجاء" است كه عامل مهم تربيت انسان مى‌باشد، نه هرگز از رحمت خدا مايوس شوند، هر چند جرمشان سنگين باشد، و نه هرگز از مجازات او خود را در امان بدانند هر چند گناهشان خفيف باشد.

و لذا در حديثى از پيامبر ص مى‌خوانيم‌

لو لا عفو اللَّه و تجاوزه ما هنا احدا العيش، و لو لا وعيد اللَّه و عقابه لا تكل كل واحد:

" اگر عفو و بخشش خدا نبود، هرگز زندگى در كام كسى گوارا نمى‌شد و اگر تهديدهاى الهى و مجازاتش نبود، هر كسى تكيه به رحمت او مى‌كرد و هر چه مى‌خواست انجام مى‌داد" [١] و از اينجا روشن مى‌شود آنها كه به هنگام انجام گناهان، مغرورانه مى‌گويند:

[١] مجمع البيان صفحه ٢٧٨ ج ٥ و ٦ ذيل آيه- تفسير قرطبى جلد ٦ صفحه ٣٥١٤.