تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦ - ١- مقام پروردگار يعنى چه؟

آنها كه از اين موقعيت پروردگار مى‌ترسند.

به هر حال همانگونه كه گفتيم هيچ مانعى ندارد كه همه اينها در مفهوم آيه جمع باشد يعنى آنها كه خدا را بر خود ناظر مى‌بينند، از حساب و اجراى عدالت او بيمناك و ترسانند، ترسى سازنده كه آنها را به احساس مسئوليت در هر كار دعوت مى‌كند، و از هر گونه بيدادگرى و ستم و آلودگى به گناه باز ميدارد، پيروزى و حكومت روى زمين سرانجام از آن آنهاست.

٢- در تفسير جمله" وَ اسْتَفْتَحُوا" در ميان مفسران گفتگو است، بعضى آن را به معنى تقاضاى فتح و پيروزى دانسته‌اند، همانگونه كه در بالا ذكر كرديم، شاهد آن آيه ١٩ سوره انفال است‌ إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ‌:" اگر شما اى مؤمنان تقاضاى فتح و پيروزى مى‌كنيد، اين فتح و پيروزى به سراغتان آمده است".

و بعضى به معنى تقاضاى قضاوت و حكومت كرده‌اند يعنى پيامبران از خدا خواستند كه ميان آنها و كفار داورى كند، شاهد آن آيه ٨٩ سوره اعراف است:

رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ‌:" خداوندا ميان ما و قوم ما به حق داورى فرما و تو بهترين داورانى"

*** ٣- در تواريخ و تفسير آمده است كه روزى وليد بن يزيد بن عبد الملك حاكم جبار اموى براى پيش بينى آينده‌اش به قرآن تفال زد، اتفاقا آيه‌ وَ اسْتَفْتَحُوا وَ خابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ در آغاز صفحه در برابر او قرار گرفت، او فوق العاده وحشت كرد و عصبانى شد آن چنان كه قرآنى را كه در دستش بود پاره كرد! و سپس اين اشعار را سرود: