تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦ - ١- قرآن و جنين شناسى

داراى حساب و كتاب است.

*** آيه بعد در حقيقت دليلى است بر آنچه در آيه قبل بيان شد، مى‌گويد:

" خداوند غيب و شهود (پنهان و آشكار) را مى‌داند" (عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ).

و آگاهى او از غيب و شهود به اين دليل است كه" او بزرگ است و متعالى و مسلط بر هر چيز" و به همين دليل در همه جا حضور دارد، و چيزى از ديدگان علم او پنهان نيست (الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ‌).

*** و براى تكميل اين بحث و تاكيد بر علم بى‌پايان او اضافه مى‌كند،" براى خداوند هيچ تفاوتى ندارد كسانى كه سخن خود را مكتوم دارند، و يا آنها كه آشكار كنند" او همه را مى‌داند و مى‌شنود (سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَ مَنْ جَهَرَ بِهِ‌).

" و نيز براى او تفاوت نمى‌كند، كسانى كه مخفيانه در دل شب و در ميان پرده‌هاى ظلمت گام برمى‌دارند و آنها كه آشكارا در روز روشن به دنبال كار خويش مى‌روند" (وَ مَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَ سارِبٌ بِالنَّهارِ) [١] اصولا براى كسى كه در همه جا حضور دارد، نور و ظلمت، تاريكى و روشنى، غيب و شهود مفهومى ندارد، او به طور يكسان از همه اينها آگاه و با خبر است.

نكته‌ها:

١- قرآن و جنين شناسى.

در قرآن مجيد كرارا به مساله جنين و عجائب و شگفتيها و نظاماتش به عنوان‌

---

[١]" سارب" از ماده" سرب" (بر وزن ضرر) در اصل به معنى آب جارى است، و سپس به انسانى كه دنبال كارى در حركت است گفته شده.