تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - تفسير زندهترين درسهاى عبرت

در اين هنگام يارى ما به سراغ آنها آمد هر كس را مى‌خواستيم نجات مى‌داديم و مجازات و عذاب ما از قوم زيانكار بازگردانده نمى‌شود.

١١١- در سرگذشتهاى آنها درس عبرتى براى صاحبان انديشه است، اينها داستان دروغين نبود بلكه (وحى آسمانى است و) هماهنگ است با آنچه پيش روى او (از كتب آسمانى پيشين) است و شرح هر چيز (كه پايه سعادت انسان است) و هدايت و رحمت براى گروهى است كه ايمان مى‌آورند.

تفسير: زنده‌ترين درسهاى عبرت‌

در نخستين آيه مورد بحث، پيامبر اسلام ص ماموريت پيدا مى‌كند كه آئين و روش و خط خود را مشخص كند، مى‌فرمايد:" بگو راه و طريقه من اين است كه همگان را به سوى اللَّه (خداوند واحد يكتا) دعوت كنم" (قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ‌).

سپس اضافه مى‌كند:" من اين راه را بى‌اطلاع يا از روى تقليد نمى‌پيمايم، بلكه از روى آگاهى و بصيرت، خود و پيروانم همه مردم جهان را به سوى اين طريقه مى‌خوانيم" (عَلى‌ بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي‌).

اين جمله نشان مى‌دهد كه هر مسلمانى كه پيرو پيامبر ص است به نوبه خود دعوت كننده به سوى حق است و بايد با سخن و عملش ديگران را به راه اللَّه دعوت كند.

و نيز نشان مى‌دهد كه" رهبر" بايد داراى بصيرت و بينايى و آگاهى كافى باشد، و گر نه دعوتش به سوى حق نخواهد بود.

سپس براى تاكيد، مى‌گويد:" خداوند يعنى همان كسى كه من به سوى او دعوت مى‌كنم پاك و منزه است از هر گونه عيب و نقص و شبيه و شريك" (وَ سُبْحانَ اللَّهِ‌).