تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٧ - حوادث" قطعى" و" قابل تغيير"

تفسير:

حوادث" قطعى" و" قابل تغيير".

اين آيات هم چنان مسائل مربوط به نبوت را دنبال مى‌كند.

در نخستين آيه مى‌فرمايد:" همانگونه كه بر اهل كتاب و پيامبران پيشين كتاب آسمانى فرستاديم اين قرآن را نيز بر تو نازل كرديم در حالى كه مشتمل بر احكام روشن و آشكار است" (وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ حُكْماً عَرَبِيًّا).

" عربى" همانگونه كه راغب در مفردات- مى‌گويد: به معنى سخن فصيح و روشن است (الفصيح البين من الكلام) و لذا هنگامى كه گفته مى‌شود" امرأة عروبة" مفهومش اين است زنى كه از عفت و پاكدامنى خود آگاه باشد، سپس اضافه مى‌كند قوله‌ حُكْماً عَرَبِيًّا قيل معناه مفصحا يحق الحق و يبطل الباطل" اينكه خداوند فرموده حكما عربيا مفهومش اين است كه سخنى است روشن و آشكار كه حق را ثابت و باطل را روشن مى‌سازد".

اين احتمال نيز داده شده است كه" عربى" در اينجا به معنى" شريف" است، چرا كه اين كلمه به همين معنى نيز در لغت آمده است.

و به اين ترتيب منظور از توصيف قرآن به اين صفت اين است كه احكامش واضح و آشكار و جاى سوء استفاده و تعبيرهاى مختلف ندارد.

و لذا بدنبال همين تعبير در آيات ديگرى روى مساله استقامت و عدم اعوجاج و يا علم و آگاهى تكيه شده است، در آيه ٢٨ سوره زمر مى‌خوانيم‌ قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ‌:" اين قرآنى است آشكار و خالى از هر گونه كجى و اعوجاج" و در آيه ٣ سوره فصلت مى‌خوانيم: كِتابٌ فُصِّلَتْ آياتُهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ‌:

" اين كتابى است كه آياتش تشريح شده و قرآنى است روشن و آشكار براى آنها كه مى‌خواهند بدانند" و به اين ترتيب جمله قبل و بعد، در اين آيه، تاييد مى‌كند