تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٨ - تفسير آفرينش بر اساس حق است
(اين عصاره بحث و مناسب يك بحث تفسيرى است، مشروح آن را بايد در مباحث فقهى طرح كرد).
[سوره إبراهيم (١٤): آيات ١٩ تا ٢٠]
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ (١٩) وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ (٢٠)
ترجمه:
١٩- آيا نديدى كه خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريده، اگر اراده كند شما را مىبرد و خلق تازهاى مىآورد.
٢٠- و اين كار براى خدا مشكل نيست.
تفسير: آفرينش بر اساس حق است
به دنبال بحث از باطل در آيه پيشين و اينكه همچون خاكستر پراكنده و بىقرار است كه دائما با وزش باد از نقطهاى به نقطه ديگر منتقل مىشود، در نخستين آيه مورد بحث سخن از حق و استقرار آن به ميان آمده است.
روى سخن را به پيامبر ص به عنوان الگويى براى همه حقطلبان جهان كرده مىگويد:" آيا نديدى كه خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريده است"؟
(أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِ).
" حق" چنان كه راغب در مفردات گويد در اصل به معنى" مطابقه و هماهنگى" است، ولى موارد استعمال آن مختلف است:
گاهى حق به كارى گفته مىشود كه بر وفق حكمت و از روى حساب و نظم آفريده شده است، همانگونه كه در قرآن مىخوانيم هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً