تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦١ - ترجمه

[سوره إبراهيم (١٤): آيات ١ تا ٣]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

الر كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلى‌ صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ (١) اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ وَيْلٌ لِلْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ شَدِيدٍ (٢) الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً أُولئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ (٣)

ترجمه:

بنام خداوند بخشنده بخشايشگر ١- الر- اين كتابى است كه بر تو نازل كرديم تا مردم را از تاريكيهاى (شرك و ظلم و طغيان) به سوى روشنايى (ايمان و عدل و صلح) به فرمان پروردگارشان درآورى، به سوى راه خداوند عزيز و حميد.

٢- همان خدايى كه آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن او است، واى بر كافران از مجازات شديد.

٣- همانها كه زندگى دنيا را بر آخرت ترجيح مى‌دهند و (مردم را) از راه اللَّه باز مى‌دارند و مى‌خواهند راه حق را منحرف سازند آنها در گمراهى دورى هستند!