تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٤ - تفسير بيرون آمدن از ظلمتها به نور!

چرا همه چيز از آن او است، چون آفريننده همه موجودات او است، و به همين دليل، هم قادر و عزيز است و هم نعمت بخشنده و حميد.

و در پايان آيه توجه به مساله معاد (بعد از توجه به مبدء) مى‌دهد، و مى‌گويد:" واى بر كافران از عذاب شديد، رستاخيز" (وَ وَيْلٌ لِلْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ شَدِيدٍ).

*** و در آيه بعد بلافاصله كافران را معرفى مى‌كند و با ذكر، سه قسمت از صفات آنها وضعشان را كاملا مشخص مى‌سازد بطورى كه هر كس در اولين برخورد بتواند آنها را بشناسد نخست مى‌گويد" آنها كسانى هستند كه زندگى پست اين جهان را بر زندگى آخرت مقدم مى‌شمرند" (الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ) [١] و به خاطر همين روحيه، ايمان و حق و عدالت و شرف و آزادگى و سربلندى را كه از ويژگيهاى علاقه‌مندان زندگى جهان ديگر است فداى منافع پست و شهوات و هوسهاى خود مى‌سازند.

سپس مى‌گويد: آنها به اين مقدار هم قانع نيستند بلكه علاوه بر گمراهى خودشان سعى در گمراه ساختن ديگران هم دارند:" آنها مردم را از راه خدا باز مى‌دارند" (وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌).

در حقيقت آنها در برابر راه (اللَّه) كه راه فطرت است، و انسان مى‌تواند با پاى خود آن را بپيمايد سد و مانع‌هاى گوناگون ايجاد مى‌كنند، هوسها را

---

[١] راغب در مفردات گويد معنى استحب الكفر على الايمان آن است كه كفر را بر ايمان مقدم بشمرند و حقيقت استحباب اين است كه انسان تلاش در محبت چيزى كند و هر گاه اين كلمه با على متعدى شود معنى مقدم داشتن را مى‌بخشد، مانند أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى‌ عَلَى الْهُدى‌.