« خرجن من الخدور ناشرات الشعور علی الخدور لاطمات » [١] . روضه امام‌ زمان است ، می‌گوید جد بزرگوار ! اهل بیت تو به امر تو از خانه بیرون‌ نیامدند ، اما وقتی که اسب بی صاحب را دیدند ، موها را پریشان کردند ، همه به طرف قتلگاه تو آمدند ( گریه استاد ) .
و لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم ، وصلی الله علی محمد و آله‌ الطاهرین ، نسالک اللهم و ندعوک باسمک العظیم الاعظم الاعز الاجل الاکرم ، یا الله . . . « اللهم ارزقنا توفیق الطاعه ، و بعد المعصیه و صدق النیه‌ ، و عرفان الحرمه ، و اکرمنا بالهدی و الاستقامه ، و سدد السنتنا بالصواب‌ و الحکمه ، و املا قلوبنا بالعلم و المعرفه . » خدایا ! ما را حسینی واقعی قرار بده ، ما را آشنا به روح نهضت حسینی‌ قرار بده ، پرتوی از آن روح مقدس بر دلهای همه ما بتابان ، ما را به روح‌ حسینی زنده بگردان .
خدایا ! انوار معرفت خودت را بر قلبهای ما بتابان . دلهای ما را محل‌ محبت خودت قرار بده .
خدایا ! ما را از افراد واقعی پیغمبر خودت قرار بده ، دست ما را از دامان ولای واقعی علی مرتضی و اولاد طاهرینش کوتاه مفرما ، قلب مقدس‌ امام زمان را از همه ما راضی بگردان . و عجل فی فرج مولانا صاحب الزمان .

[١] بحار / ج ١٠١ ص . ٢٤٠