نبوده است . وقتی می‌گوئیم : کان الله یا می‌گوئیم : ما کان الله ، حکایت‌ می‌کند از یک سنت : خدا چنین نیست ، یعنی خدایی خدا ایجاب می‌کند که‌ چنین نباشد . ( وقتی انسان می‌گوید من چنین نیستم ، من چنین نبوده‌ام ، اتکا می‌کند به شخصیت خود ، می‌خواهد بگوید من شخص آنچنانی هستم که لازمه‌ شخصیت من اینست که در گذشته چنین باشم ، امروز هم چنان باشم ) .
می‌فرماید : « ذلک بان الله لم یک مغیرا نعمه انعمها علی قوم حتی یغیروا ما بانفسهم ». خدا چنین نبوده است، یعنی اللهی الله چنین ایجاب می‌کند.
آیه دیگری در قرآن است که آنرا به مناسبت « لم یک مغیرا » می‌خواهم‌ عرض کنم : « و ما کنا معذبین حتی نبعث رسولا »[١] ، ما ملتی را بدون‌ اینکه اتمام حجتی بر ایشان شده باشد ، عذاب نمی‌کنیم . آنگاه ملتی را عذاب می‌کنیم که آنها مطلبی را بفهمند و درک کنند ولی در مقابل فهم و درک خود طور دیگری عمل کنند . می‌فرماید : ما کنا معذبین ما چنین‌ نبوده‌ایم . یعنی خدایی ما ایجاب نمی‌کند که چنین باشیم ، خدایی ما ایجاب‌ می‌کند که طور دیگری باشیم .
« ذلک بان الله لم یک مغیرا نعمه انعمها علی قوم حتی یغیروا ما بانفسهم ». خدا چنین نیست . آیا ما می‌توانیم مدرکی بهتر از این پیدا کنیم ؟ آیا بیشتر از این می‌توان اطمینان پیدا کرد که " انتظارات " به‌ شکل انتظاراتی که ما داریم بیهوده است ؟ نص قرآن است ، با نص قرآن‌ نمی‌توان کاری کرد .

[١] سوره اسری ، آیه . ١٥