حماسه حسینی 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٥
صغرا و کبرای بسیار کامل میچیند . طبق قانون معروف ، اول یک کبرای کلی را ذکر میکند : ایها الناس ! پیغمبر فرمود : هر گاه کسی حکومت ظالم و جائری را ببیند که قانون خدا را عوض میکند ، حلال را حرام ، و حرام را حلال میکند ، بیت المال مسلمین را به میل شخصی مصرف میکند ، حدود الهی را بر هم میزند ، خون مردم مسلمان را محترم نمیشمارد ، و در چنین شرایطی ساکت بنشیند ، سزاوار است خدا ( حقا خدا چنین میکند ، یعنی در علوم الهی ثابت است ) که چنین ساکتی را به جای چنان جائر و جابری ببرد . بعد صغرای مطلب را ذکر میکند : « ان هولاء القوم » . . . اینها که امروز حکومت میکنند ( آل امیه ) همینطور هستند . آیا نمیبینید حرامها را حلال کردند و حلالها را حرام ؟ آیا حدود الهی را به هم نزدند ، قانون الهی را عوض نکردند ؟ آیا بیت المال مسلمین را در اختیار شخصی خودشان قرار ندادند و مانند مال شخصی و برای شخص خودشان مصرف نمیکنند ؟ بنابر این هر کس که در این شرایط ساکت بماند ، مانند آنهاست . بعد تطبیق به شخص خود کرد : « و انا احق من غیر » من از تمام افراد دیگر برای اینکه این دستور جدم را عملی کنم ، شایستهترم . وقتی انسان حسین را با این صفات و خصائل میشناسد ، میبیند حق است و سزاوار است که نام او تا ابد زنده بماند ، چون حسین مال خود نبود ، خودش را فدای انسان کرد ، فدای اجتماع انسانی کرد ، فدای مقدسات بشر کرد ، فدای توحید کرد ، فدای عدالت کرد ، فدای انسانیت کرد . از این جهت افراد بشر همه او را دوست میدارند . وقتی انسان ، دیگری را میبیند که در او هیچ چیزی از