« محبه مکنونه فی قلوب المومنین » . اگر در دلی ایمان باشد ، نمی‌تواند حسین را دوست نداشته باشد ، چون حسین مجسمه‌ای است از ایمان .
شعارهائی که اصحاب اباعبدالله می‌دادند ، شعارهای عجیبی است . حادثه‌ کربلا طوری وقوع پیدا کرده که انسان فکر می‌کند اصلا این صحنه را عمدا آنچنان ساخته‌اند که همیشه فراموش نشدنی باشد . عجیب هم هست ! اباعبدالله گاهی شعار معرفی خودش را می‌داد :

انا الحسین بن علی

آلیت ان لا انثنی

احمی عیالات ابی

امضی علی دین النبی [١]

شعارهای ایشان با آهنگهای مختلف است . وقتی که در میدان جنگ تنها می‌ایستاد ، شعارهای بلند می‌داد ، شعاری را می‌خواند که با وزن طولانی بود :

انا بن علی الطهر من آل هاشم

کفانی بهذا مفخرا حین افخر [٢]

اما وقتی که حمله می‌کرد ، شعارهای حمله‌ای می‌داد مثل :

الموت اولی من رکوب العار

یا همان شعری که قبلا خواندم .
شجاعت و قوت قلبی که اباعبدالله در روز عاشورا از خود نشان داد ، همه‌ [ شجاعان ] را فراموشاند . این ، سخن راویان دشمن است . راوی گفت :

[١] مقتل مقرم ص . ٣٤٥ [٢] منتهی الامال / ج ١ ص . ٢٨٢