داشت . کاری کرد که در درجه اول به زیان خاندان ابوسفیان تمام شد ، و این خاندان بیش از همه در این قضیه باخت . اینها که هدف معنوی نداشتند و جز به حکومت و سلطنت به چیز دیگری فکر نمی‌کردند ، آن را هم از دست‌ دادند . حسین بن علی علیه السلام کشته شد ، ولی به هدفهای معنوی خودش‌ رسید در حالی که خاندان ابوسفیان به هیچ شکل به هدفهای خودشان نرسیدند . بعد از اینکه معاویه در نیمه ماه رجب سال شصتم می‌میرد ، یزید به حاکم‌ مدینه که از بنی امیه بود نامه‌ای می‌نویسد و طی آن موت معاویه را اعلام‌ می‌کند و می‌گوید از مردم برای من بیعت بگیر . او می‌دانست که مدینه مرکز است و چشم همه به مدینه دوخته شده . در نامه خصوصی دستور شدید خودش را صادر می‌کند ، می‌گوید حسین بن علی را بخواه و از او بیعت بگیر ، و اگر بیعت نکرد ، سرش را برای من بفرست . بنابراین یکی از چیزهایی که امام حسین با آن مواجه بود تقاضای بیعت با یزید بن معاویه اینچنینی بود که گذشته از همه مفاسد دیگر ، دو مفسده در بیعت با این آدم بود که حتی در مورد معاویه وجود نداشت . یکی اینکه‌ بیعت با یزید ، تثبیت خلافت موروثی از طرف امام حسین بود . یعنی مسئله‌ خلافت یک فرد مطرح نبود . مسئله خلافت موروثی مطرح بود . مفسده دوم مربوط به شخصیت خاص یزید بود که وضع آن زمان را از هر زمان‌ دیگر متمایز می‌کرد . او نه تنها مرد فاسق و فاجری بود بلکه متظاهر و متجاهر به فسق بود و شایستگی سیاسی