می‌گوید نه برای اینکه مطلب را به شنونده تفهیم کند ، بلکه برای اینکه‌ می‌خواهد به او تفهیم کند که من این را می‌فهمم . این خیلی شایع هم هست . شما گاهی در حضور کسی به یک مطلب گواهی می‌دهید نه به عنوان اینکه او بداند ، می‌دانید خودش می‌داند ، ولی با این گواهی می‌خواهید به او بفهمانید ، نزد او اقرار کنید که شما می‌فهمید و می‌دانید . در اینجا شهادت معنایش اعتراف است . " من گواهی می‌دهم " یعنی من‌ هم مثل هر آدم فهمیده و محققی به این حقیقت اعتراف می‌کنم ، من معترفم‌ یا اباعبدالله ! که نهضت تو ، نهضت امر به معروف و نهی از منکر بود . یعنی من این را می‌فهمم که تو تنها به خاطر دعوت اهل کوفه قیام نکردی . قبل از اینکه دعوت اهل کوفه‌ای پیدا شود قیام کردی . تو اول قیام کردی‌ بعد مردم کوفه ترا دعوت کردند . من گواهی می‌دهم و اعتراف می‌کنم که‌ نهضت تو تنها این نبود که من بیعت نمی‌کنم . نهضت تو شامل مطلب دیگری‌ بود ، اصل دیگری در اسلام را اجرا کردی و آن ، اصل امر به معروف و نهی از منکر است . عرض کردم که امر به معروف و نهی از منکر مقام و ارزش نهضت حسینی را خیلی بالا برده است ، به علاوه یک خصوصیت و بلکه خصوصیات دیگر . خصوصیتی که عرض می‌کنم به طور کلی نهضتهای پیامبران و اولیاء الله و مومنین را از نهضتهایی که سایر رهبران یا غیر رهبران بشر می‌کنند ، ممتاز می‌کند ، امتیاز می‌بخشد . یعنی چه ؟ عمل بشر ، پیکری دارد و روحی . یک‌ کار را ممکن است من و شما هر دو مثل هم انجام بدهیم ، اما از چه نظر مثل‌