ارزش دارد . ما این مقدار به مواریث فرهنگی و تمدنی خودمان علاقمند و آگاهیم ! به خدا قسم اگر انسان از دیده خون ببارد کم است . چرا باید کارنامه ما ملت در امر به معروف و نهی از منکر اینقدر پست و پائین‌ باشد ؟ ! امر به معروف و نهی از منکر یعنی چه ؟ یعنی همدردی ، همبستگی ، همکاری ، همگامی ، تعرف ( شناسائی ) ، آگاهی ، قدرت . آنکه روز اول این‌ اصل را طرح کرد ، برای این طرح کرد که می‌دانست دینش دین اجتماعی است ، دین فردی نیست ، دین صومعه و دیر نیست . آنها که یک عمر در دیرها و صومعه‌ها زندگی کردند ، امروز دارند متشکل می‌شوند ، همبستگی و همدردی پیدا می‌کنند ، ما که دینمان دین اجتماع و زندگی و همکاری و وحدت و همبستگی‌ است ، به سوی انفراد و تنهائی و جدائی و تفرق گرایش پیدا کرده‌ا یم .
آنکه چنین دستوری را طرح می‌کند می‌خواهد ما ملتی آگاه باشیم ، و بلکه‌ حوادثی را که در بطن روزگار مستتر و پنهان است ، آینده را پیش بینی‌ کنیم . ما نه تنها آینده را پیش بینی نمی‌کنیم بلکه وضع زمان خودمان را هم نمی‌فهمیم ! امام صادق در هزار و سیصد سال پیش فرمود : « العالم‌ بزمانه لا تهجم علیه اللوابس » [١] . آنکس که زمان خود را درک کند ، اوضاع زمان خود را بشناسد ، جریانی را که در سطح و بطن زمان مستمر است‌ درک کند ، در کار خود اشتباه نمی‌کند . یعنی مردم بی‌خبر از زمان خود ، بی‌خبر از اوضاعی که در بطن یا سطح روزگار می‌گذرد ، همیشه در اشتباهند ، یعنی همیشه عوضی کار می‌کنند ،

[١] تحف العقول ص . ٣٥٦