پیغمبر اکرم فرمود : « اذا اجتمعت حرمتان ترکت الصغری للکبری » . اگر دو ارزش ، دوامر محترم در اسلام با یکدیگر اجتماع پیدا کنند ، یعنی تزاحم‌ پیدا کنند ، باید کوچکتر را رها کنید ، بزرگتر را بگیرید . این مطلب مثالهای خیلی واضحی دارد . مثال معروفی که ذکر می‌کنند این‌ است : وارد زمین غصبی شدن حرام است . اگر شما دیدید در یک زمین غصبی‌ یک انسان و حتی یک حیوان و نفس محترمی در آب افتاده و دارد غرق می‌شود ، چه باید بکنید ؟ یا باید پا روی زمین غصبی بگذارید ( که این فی حد ذاته‌ حرام است ) و بروید او را نجات بدهید ، یا به خاطر اینکه به زمین غصبی‌ وارد نشوید سرجایتان بایستید تا آن نفس محترم هلاک شود . اینجا چه باید کرد ؟ دو حرمت است : یکی حرمت مال که قوانین مالی باید محفوظ بماند ، احترام مال مشروع مردم باید محفوظ بماند ، بدون رضایت صاحبش نباید به‌ آنجا وارد شد . و دیگر احترام نفس و جان . احترام مال هرگز به پای‌ احترام جان نمی‌رسد . شما اگر بناست از این دو احترام ، یکی را فدای‌ دیگری کنید ، باید مال را فدای جان کنید . و در آنوقت اگر وارد زمین‌ غصبی شوید نه تنها گناهی مرتکب نشده‌اید ، بلکه ثوابی مرتکب شده‌اید ، اطاعتی کرده‌اید . در باب امر به معروف و نهی از منکر ، این مسئله مطرح است که مرز این‌ کار کجاست ؟ بنده و شما که باید امر به معروف و نهی از منکر کنیم تا کجا باید جلو برویم ؟ یکوقت است که امر به معروف و نهی از منکر می‌کنیم‌ و هیچگونه آسیبی ، خطری متوجه ما