حماسه حسینی 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤

می‌کنم ، حالا چه می‌کنید ؟ امام فرمود من می‌روم . تو چه می‌کنی ؟ حالا ببینم‌ .
عبدالله بن زبیر شبانه از بیراهه به مکه فرار کرد و در آنجا متحصن شد .
امام علیه السلام رفت ، عده‌ای از جوانان بنی‌هاشم را هم با خود برد و گفت‌ شما بیرون بایستید ، اگر فریاد من بلند شد ، بر یزید تو ، ولی تا صدای من‌ بلند نشده داخل نشوید . مروان حکم ، این اموی پلید معروف که زمانی حاکم‌ مدینه بود آنجا حضور داشت [١] . حاکم نامه علنی را به اطلاع امام رساند . امام فرمود : چه می‌خواهید ؟ حاکم شروع کرد با چرب زبانی صحبت کردن .
گفت مردم با یزید بیعت کرده‌اند ، معاویه نظرش چنین بوده است ، مصلحت‌ اسلام چنین ایجاب می‌کند . . . خواهش می‌کنم شما هم بیعت بفرمائید ، مصلحت اسلام در این است . بعد هر طور که شما امر کنید اطاعت خواهد شد .
تمام نقائصی که وجود دارد مرتفع می‌شود . امام فرمود : شما برای چه از من‌ بیعت می‌خواهید ؟ برای مردم می‌خواهید . یعنی برای خدا که نمی‌خواهید . از این جهت که آیا خلافت شرعی است یا غیر شرعی ، و من بیعت کنم تا شرعی‌ باشد که نیست . بیعت می‌خواهید که مردم دیگر بیعت کنند . گفت بله .
فرمود پس بیعت من در این اتاق خلوت که ما سه نفر بیشتر نیستیم برای‌ شما چه فایده‌ای د ارد ؟ حاکم گفت راست می‌گوید باشد برای بعد . امام‌ فرمود من باید بروم . حاکم