حماسه حسینی 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٤
امام جواب مساعد داد و چون جواب مساعد داده بود و از طرف آنها کاندید شده بود دیگر معنی نداشت که بیعت بکند ، یعنی بیعت نکرد چون به کوفیها جواب مساعد داده بود ! خیر ، بیعت نکرد قبل از آنکه اصلا اسم تقاضای کوفیها در میان باشد ، و فرمود : من بیعت نمیکنم ولو در همه روی زمین ماوی و ملجئی برای من باقی نماند . یعنی اگر تمام اقطار روی زمین را بر من ببندند که یک نقطه برای زندگی من وجود نداشته باشد ، باز هم بیعت نمیکنم . عامل سوم که این را هم مثل دو عامل دیگر ، تاریخ بیان میکند ، عامل امر به معروف و نهی از منکر بود که از روز اولی که امام حسین از مدینه حرکت کرد ، با این شعار حرکت کرد . از این نظر ، مسئله این نبود که چون از من بیعت میخواهند و من نمی پذیرم ، قیام میکنم ، بلکه این بود که اگر بیعت هم نخواهند من به حکم وظیفه امر به معروف و نهی از منکر باید قیام کنم . و نیز مسئله این نبود که چون مردم کوفه از من دعوت کردهاند ، قیام میکنم . هنوز حدود دو ماه مانده بود که مردم کوفه دعوت بکنند ، روزهای اول بود و به دعوت مردم کوفه مربوط نیست . دنیای اسلام را منکرات فرا گرفته است ، من به حکم وظیفه دینی ، به حکم مسئولیت شرعی و الهی خودم قیام میکنم . در عامل اول ، امام حسین مدافع است . به او میگویند : بیعت کن ، میگویند : نمیکنم ، از خودش دفاع میکند . در عامل دوم ، امام حسین متعاون است ، او را به همکاری دعوت کردهاند ، جواب مثبت داده است . در عامل سوم ، امام حسین مهاجم است . در اینجا او هجوم کرده به حکومت وقت . به حسب این عامل ، امام