« یعلم انک تقوم ادنی من ثلثی اللیل »[١] ، اگر می‌گفت انفاق در راه‌ خداو گذشت و ایثار ، اول کسی که ایثار می‌کرد خودش بود . یعنی اول از خود می‌گرفت و به دیگران می‌داد . اگر می‌گفت جهاد فی سبیل الله ، در جنگها اول خود جلو می‌رفت ، عزیزان خود را جلو می‌برد ، و قهرا دیگران نیز علاقمند می‌شدند ، شیفته می‌شدند ، عشق و شور پیدا می‌کردند که این مرد در راه هدف خود عزیزترین عزیزان خود را به کام مرگ می‌فرستند و اول خود مسلح می‌شود و در قلب لشکر دشمن قرار می‌گیرد ، خود ضربت می‌خورد ، دندانش می‌شکند ، پیشانیش می‌شکند ، آنوقت حقیقت را در وجود چنین شخصی‌ می‌دیدند .
برای پیغمبر چه کسی عزیزتر از علی بود ؟ چه کسی عزیزتر از حمزه‌ سیدالشهداء بود ؟ در جنگ بدر چه کسانی را اول به میدان فرستاد ؟ علی را فرستاد که داماد و پسر عمویش بود و در واقع به منزله فرزندش بود . ( چون علی از کودکی در خانه پیغمبر بزرگ شده بود . پیغمبر پسر نداشت ، علی به منزله پسر پیغمبر بود ) عمویش حمزه را فرستاد که چقدر او را گرامی می‌داشت . پسر عموی خود ابوعبیده بن الحارث را فرستاد که چقدر نزد او عزیز بود . [٢] حسین بن علی چقدر خطابه خواند و چقدر عمل کرد ؟

[١] سوره مزمل ، آیه . ٢٠ [٢] این سه نفر رفتند و با سه نفر دیگر مبارزه کردند و هر سه نفر از طرف دشمن را کشتند . ولی از این سه نفر ابوعبیده بن الحارث جراحت‌ بسیار سختی برداشت که البته بعد هم شهید شد و از دنیا رفت ولی علی بن‌ ابی طالب علیه السلام و حمزه سیدالشهدا آسیب زیادی ندیدند ، برگشتند .