« الارض »[١] . این ، درس و فکر است . « السائحون »آن مطالعه کنندگان‌ در تاریخ ، آن مطالعه کنندگان در اوضاع اجتماع بشری ، آن مطالعه کنندگان‌ در قوانین خلقت ، آنها که در مغز خود انبوهی از افکار و اندیشه‌های روشن‌ دارند . بعد دو مظهر از عبادت را ذکر می‌کنند : « الراکعون الساجدون آنها که در حال رکوع و سجود ، خدای خود را تسبیح می‌کنند ، در رکوع‌ می‌گویند : سبحان ربی العظیم و بحمده ، در سجود می‌گویند : سبحان ربی الاعلی‌ و بحمده ، آن سبحان ربی العظیم و بحمده گویان ، سبحان ربی الاعلی و بحمده‌ گویان ، آنها « الامرون بالمعروف و الناهون عن المنکر »، با چنین روحی‌ با چنین اندیشه‌هایی ، با چنین توشه‌های معنوی ، با چنین سرمایه معنوی ، صلاحیت این را دارند که مصلح اجتماعی باشند ، آنهائی که اول صالح شده‌اند بعد می‌خواهند مصلح باشند . آمر به معروف و ناهی از منکر یعنی مصلح . مگر نا صالح می‌تواند مصلح باشد ؟ ! آنان که اول خودشان را اصلاح کرده‌اند ، اول‌ خودشان را تادیب و تربیت کرده‌اند ، می‌توانند مصلح باشند .
علی بن ابی‌طالب می‌فرماید : « من نصب نفسه للناس اماما فعلیه ان یبدا بتعلیم نفسه قبل تعلیم غیره و معلم نفسه و مؤدبها احق بالاجلال من معلم‌ الناس و مودبهم » [٢] . یعنی آن کسی که خود را پیشوای مردم معرفی‌ می‌کند ، معلم و مربی مردم معرفی می‌کند ،

[١] سوره انعام ، آیه . ١١ [٢] نهج البلاغه ، کلمات قصار . ٧٠