« و لا مال » دنبال آن عبادتهائی هستند که نه به جان ، نه به مال و نه به‌ حیثیتشان ضرر می‌زند ، مثل نماز و روزه ، اما اگر وظیفه‌ای ، ضرری به جایی‌ می‌زند ، دیگر آن را قبول ندارند . تا آنجا که می‌فرماید اگر نماز هم به‌ کار یا حیثیت یا جانشان ضرر می‌زند ، آن را رها می‌کردند « کما رفضوا اسمی‌ الفرائض و اشرفها » . همان طوری که عالیترین و شریفترین فریضه‌ها را رها کردند ، نماز را هم رها می‌کردند . آن عالیترین و شریفترین فریضه‌ها کدام‌ است ؟ « ان الامر بالمعروف و النهی عن المنکر فریضه عظیمه بها تقام‌ الفرائض » فریضه بزرگی است که سایر فرائض به وسیله آن بپا می‌شود . باید امر به معروف و نهی از منکر باشد تا نمازی باشد ، تا زکاتی باشد ، تا حجی باشد ، تا خمسی باشد ، تا معاملاتی باشد ، تا قانونی باشد ، تا اخلاقی باشد . باز قسمتی از حدیث را حذف می‌کنم ، فرمود : « ان الامر بالمعروف و النهی عن المنکر سبیل الانبیاء » همانا امر به معروف و نهی از منکر ، راه‌ همه پیامبران است ، « منهاج الصلحاء ، بها تقام الفرائض و تامن‌ المذاهب » واجبات خدا به این وسیله بپا داشته می‌شود و راهها به این‌ وسیله امن می‌گردد ، کسبها به این وسیله حلال ، و مظالم به این وسیله باز می‌گردد ، زمین به این وسیله آباد می‌شود . شما از اینجا بفهمید که حوزه امر به معروف و نهی از منکر تا کجا است‌ ، تا حدود آباد شدن زمین . خدا می‌داند آدم گاهی که یک چیزهائی را می‌بیند و در تاریخ اسلام مطالعه می‌کند ، دود از کله‌اش بلند می‌شود که ما چه بودیم‌ و چه شدیم . دلم می‌خواهد