آنوقت مثل یک برده و بنده هر چه التماس کنید کسی جوابتان را نخواهد داد . معنی بسیار لطیفی است . ما چنین اصل قطعی در اسلام داریم و وجود مقدس اباعبدالله علیه السلام به این اصل استناد کرده است و چنین‌ می‌فهماند که : " فرضا مردم کوفه مرا دعوت نمی‌کردند ، فرضا دستگاه یزید از من بیعت نمی‌خواست ، من به موجب اصل امر به معروف و نهی از منکر ساکت نمی‌نشستم " .
لازم است بحث بیشتری درباره خود این اصل بکنیم . اساسا مورد احتیاج ما است که این اصل را بشناسیم ، اصلی که پیغمبر اسلام اینچنین بر آن تکیه‌ می‌کند ، اصلی که اگر تنها به قرآن مراجعه کنیم و به احادیث نبوی و ائمه‌ اطهار توجهی نکنیم ، به فقه اسلام که از صدر اسلام یکی از کتابهای فقهی ، یکی از ابواب فقهی ، باب الامر بالمعروف و النهی عن المنکر است [١] مراجعه نکنیم ، فقط خود قرآن را در نظر بگیریم ، متوجه می‌شویم که این‌ موضوع در این کتاب مقدس آسمانی چقدر تکرار شده است و چه اندازه بدبختی‌ ملل گذشته را مستند می‌کند به اینکه امر به معروف و نهی از منکر نداشته‌اند : « فلولا کان من القرون من قبلکم اولوا بقیه ینهون »

[١] یعنی همانطور که کتاب الزکاه ، کتاب الصیام ، کتاب الحج ، کتاب‌ الجهاد در باب عبادات داریم ، کتاب البیع ، کتاب الاجاره در معاملات‌ داریم ، کتاب الطلاق ، کتاب الارث ، کتاب الدیات و کتاب الحدود و القصاص داریم ، کتاب الامر بالمعروف و النهی عن المنکر نیز داریم .