منکر ، منکر منطق بودند . می‌آمد مثلا در حضور یک جبار گردنکش در حالی که‌ شمشیرش را کشیده بود . یقین داشت که در اینجا حرفش کوچکترین اثری‌ ندارد ، ولی می‌گفت . او هم آنا او را معدوم می‌کرد . به اصطلاح تاکتیک‌ نداشتند ، منطق و حساب در کارشان نبود . بی‌گدار خودشان را به آب می‌زدند ، نتیجه ، انقراضشان شد . ولی ائمه ما علیهم السلام گفتند این کار غلط است . " تقیه " هم که شما شنیده‌اید یعنی به کار بردن تاکتیک در امر به معروف و نهی از منکر ، از ماده " وقی " به معنی نگهداری است . یعنی چه ؟ یعنی امر به معروف و نهی از منکر مبارزه است . در مبارزه ، انسان وسیله دفاعی هم باید به کار ببرد . یعنی بزن ولی کوشش کن نخوری . اما تو می‌خواهی بگوئی بر من جهاد واجب است ، ولی چرا سلاح بپوشم ، چرا زره بپوشم ، مگر اگر کشته بشوم ، به بهشت نمی‌روم ؟ چرا . پس من همینطور خودم را می‌زنم به قلب لشکر تا کشته بشوم ، بروم به بهشت . می‌گوید این‌ کار را نکن . تو داری نیروی اسلام را مصرف می‌کنی ، تو خودت خشتی در بنای‌ اسلام هستی ، نیروئی از نیروهای اسلام هستی . برو بزن ولی کوشش کن تا حد امکان کمتر بخوری .