حماسه حسینی 2 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٦

گنجایش این را که بتواند آنها را بشناسد و بشناساند و معرفی کند ، ندارد . باید مدتها بگذرد ، بعد از مرگشان بار دیگر بازیابی و بازشناسی شوند و به اصطلاح امروز ، تولد جدید پیدا کنند . برای این موضوع عرض کردم که مثالهای زیادی هست . در میان همه طبقات‌ همینطور است . همین حافظ که مثالش را ذکر کردم ، آیا در زمان خودش ، همین شهرتی را که در زمان ما دارد ، داشت ؟ نه . در زمان خودش کسی‌ دیوانش را هم جمع نکرد . خودش هم به خاطر روح عرفانی خاصی که داشت ، با اینکه به او می‌گفتند ، علاقه‌ای به جمع آوری آن نداشت . حافظ یک مرد عالم است ، یعنی اول یک عالم است ، دوم یک شاعر ، و از این جهت با سعدی یا فردوسی فرق می‌کند . اینها شاعر هستند و مثلا سی‌ چهل هزار بیت شعر گفته‌اند ، کارشان شاعری بوده . حافظ کارش شاعری نبوده‌ ، یک مرد عالم و مدرس و محقق بوده است . بعد از مرگش ، رفیقش که‌ دیوانش را جمع کرده ، اهم آن کتابهایی را که او تدریس می‌کرده ذکر نموده‌ است . مفسر و حافظ قرآن بوده ، تفسیر قرآن می‌گفته ، کارش این بوده . خودش هم در یک جا می‌گوید :