زبان یکدیگر را نمی‌فهمند ، باید با زبان انگلیسی تفاهم کنند . اینها نقشه‌های سیصد چهار صد ساله است . آیا هنوز وقت آن نرسیده که ما اندکی‌ در مقابل این نقشه‌ها بیدار شویم ؟ ! « کنتم خیر امه اخرجت للناس تامرون‌ بالمعروف و تنهون عن المنکر »[١] .
این وظیفه بزرگ ( امر به معروف و نهی از منکر ) دو رکن ، دو شرط اساسی دارد : یکی از آنها رشد ، آگاهی و بصیرت است . حالا که من گفتم‌ امر به معروف و نهی از منکر ، لابد همه ما خیال کردیم که خوب از اینجا برویم و امر به معروف و نهی از منکر کنیم . از شما می‌پرسیم اصلا من و شما می‌فهمیم که امر به معروف و نهی از منکر چیست و چگونه باید انجام شود ؟ تا حالا که امر به معروف و نهی از منکرهای ما در اطراف دگمه لباس و بند کفش مردم بوده است ، در حول و حوش موی سر و دوخت لباس مردم بوده‌ است ! ما اصلا معروف چه می‌شناسیم که چیست ؟ منکر چه می‌شناسیم که چیست‌ ؟ ما گاهی معروفها را به جای منکر می‌گیریم و منکرها را به جای معروف .
بهتر اینکه ما جاهلها امر به معروف و نهی از منکر نکنیم . چه منکرها که‌ به نام امر به معروف و نهی از منکر به وجود نیامد . آگاهی و بصیرت‌ می‌خواهد ، خبرت و خبر و یت می‌خواهد ، دانایی ، روانشناسی و جامعه شناسی‌ می‌خواهد تا انسان بفهمد که چگونه امر به معروف و نهی از منکر کند ، یعنی‌ راه معروف را تشخیص بدهد ، ببیند معروف کجاست ، منکر را تشخیص بدهد ، ریشه منکر را به دست بیاورد ، از کجا آن منکر

[١] سوره آل عمران ، آیه . ١١٠