« عن الفساد »[١] ، چرا در نسلهای گذشته یک عده مردم صاحب مایه ( مایه‌ عقلی ، فکری ، روحی ) نبودند که با فسادها مبارزه کنند تا در نتیجه این‌ ملتها در اثر فسادها تباه نشوند ، منقرض و هلاک نشوند ؟ درباره قوم دیگر می‌فرماید : « کانوا لا یتناهون عن منکر فعلوه لبئس ما کانوا یفعلون »[٢] ، اینها بدبخت و بیچاره شدند ، به هلاکت رسیدند ، از میان رفتند . چرا ؟ چون نهی از منکر نمی‌کردند ، با فساد مبارزه‌ نمی‌کردند و بسیار بد می‌کردند .
خطاب به مسلمانان می‌فرماید : « ولتکن منکم امه یدعون الی الخیر و یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر و اولئک هم المفلحون »[٣] ، باید در میان شما یک امت ، یک جمعیت کارش امر به معروف و نهی از منکر باشد . [ این معنی در صورتی است که ] " من " را " من " تبعیضی‌ بگیریم . اگر طور دیگر تفسیر کنیم معنایش اینست : از شما امت چنین‌ امتی باید ساخته شود . یعنی همه شما باید چنین امتی باشید ( امر به‌ معروف و نهی از منکر کنید ) . هر دو تفسیر درست است و با هم منافات‌ ندارند . چون امر به معروف و نهی از منکر ، یک وظیفه عمومی است برای‌ همه مردم ، و وظیفه خاصی است برای یک طبقه معنی که از حد عامه مردم‌ بیرون است .
باید از میان شما چنین جمعیتی باشد یا باید شما امت ، چنین امتی باشید که کارتان دعوت به خیر ( امر به معروف ) و نهی از منکر باشد « و اولئک‌ هم المفلحون »، تنها چنین امتی که در میان آنها

[١] سوره هود ، آیه . ١١٦ [٢] سوره مائده ، آیه . ٧٩ [٣] سوره آل عمران ، آیه . ١٠٤