دستورات خدا را به مردم ابلاغ می‌کند و به آنها آنچه را که نمی دانند ، تعلیم می‌کند .
فقها و مبلغان امت ، وارث این شان پیغمبرند . یعنی فقیه اگر خودش را جانشین پیغمبر می‌داند ، فقط در این یک خصلت است . او می‌گوید پیغمبر احکامی از ناحیه خدا آورده و من می‌خواهم ببینم آنها چیست تا برای مردم‌ که هیچ نمی‌دانند ، بیان کنم .
شان دیگر پیامبر که آن هم شان الهی است و خدا باید معین کند ، اینست‌ : مردم در مسائل حقوقی با یکدیگر اختلاف پیدا می‌کنند ، یا در مسائل جزائی‌ و جنایی میان مردم مشاجره واقع می‌شود و کار به داوری می‌کشد . باید علاوه‌ بر قانون ، افرادی باشند که در میان مردم داوری کنند ، یعنی خصومات را قطع و فصل کنند . این شان را می‌گویند : " قضاء " که ما معمولا می‌گوئیم : " قضاوت " . شان قضاء یعنی قاضی بودن یکی از مقدسترین شئون است . از نظر اسلام ، قاضی باید فقیه و مجتهد و نیز عادل مسلم العداله باشد . یکی‌ از حرامترین کارها اینست که انسان شغل قضاء را داشته باشد در حالی که‌ صلاحیت شرعی ندارد . پیغمبر یا امام فرمود : قضاء ، مقامی است که در آن‌ نمی‌نشیند مگر وصی یعنی امام یا کسی که امام او را معین کرده است [١] .
این هم از شئون پیغمبر است . پیامبر تنها پیام رسان خدا نبود ، بلکه کسی‌ بود که خدا به او حق داده بود که در اختلافات و

[١] من لا یحضره الفقیه‌ج ٣ ص . ٥