معروف و نهی از منکر است . تازه این ، یک درجه و یک مرحله‌اش است ، و داستان درازی دارد . زین العابدین چه گفت ، یکی از دختران امام حسین‌ چه گفت ، کنار بازار کوفه ، زینب چه خطابه‌ای انشاء کرد ! زین العابدین‌ در آنجا چه خطابه‌ای انشاء کرد ، در بین راه چه کردند ، در خرابه یا در خیابانها و کوچه‌ها با مردم که مواجه می‌شدند ، چه می‌گفتند و از همه اینها به نظر من بالاتر ، آن خطابه بسیار غراء زینب سلام الله علیها در مجلس‌ یزید بن معاویه است . در آنجا دیگر صحبت بیست و چهار ساعت و چهل و هشت ساعت نیست . نزدیک یک ماه است که زینب در چنگال اینها اسیر است و حداکثر زجری را که به یک اسیر می‌دهند به او داده‌اند . ولی بینید در مجلس یزید چه کرده است ؟ ! پس در نهضت حسینی ، عنصر امر به معروف و نهی از منکر را ، از این‌ وجهه و جهت‌هم باید در نظر گرفت که این نهضت ، یک نهضت امر به معروف‌ و نهی از منکر بود ، و آثار این امر به معروف و نهی از منکر را هم باید کاملا بررسی کرد ، مخصوصا در خودشام که چگونه شام را زیر و رو کرد . مطلب دیگری که خواستم برای شما عرض کنم ، اینست : فقهای ما در باب امر به معروف و نهی از منکر دو مطلب گفته‌اند که‌ باید آنها را توضیح دهیم . یکی اینست که امر به معروف و نهی از منکر در جایی است که انسان احتمال اثر بدهد . معنی این جمله چیست ؟ امر به‌ معروف و نهی از منکر یک قانون تعبدی مثل نماز یا روزه نیست که البته‌ حکمت و فلسفه و اثری دارد ولی به ما مربوط نیست که ببینیم اگر اثر خودش را می‌بخشد ، انجام