پاره‌ای بر اساس مبارزه با منکرات و فسادهایی که در آن زمان به هر حال‌ وجود داشته است . همه این عناصر ، در حادثه کربلا که مجموعه‌ای است از عکس العملها و تصمیماتی که از طرف وجود مقدس اباعبدالله علیه السلام‌ اتخاذ شده دخالت داشته است . ابتدا درباره مسئله بیعت بحث می‌کنیم که این عامل چقدر دخالت داشت و امام در مقابل بیعت خواهی چه عکس العملی نشان داد و تنها بیعت خواستن‌ برای امام چه وظیفه‌ای ایجاب می‌کرد ؟ همه شنیده‌ایم که معاویه بن ابی سفیان با چه وضعی به حکومت و خلافت‌ رسید . بعد از آنکه اصحاب امام حسن علیه السلام آنقدر سستی نشان دادند ، امام حسن یک قرارداد موقت با معاویه امضاء می‌کند نه بر اساس خلافت و حکومت معاویه ، بلکه بر این اساس که معاویه اگر می‌خواهد حکومت کند برای مدت محدودی حکومت کند و بعد از آن مسلمین باشند و اختیار خودشان ، و آن کسی را که صلاح می‌دانند ، به خلافت انتخاب کنند ، و به عبارت دیگر به دنبال آن کسی که تشخیص می‌دهند [ صلاحیت خلافت را دارد ] و از طرف‌ پیغمبر اکرم منصوب شده است ، بروند . تا زمان معاویه مسئله حکومت و خلافت ، یک مسئله موروثی نبود ، مسئله‌ای بود که درباره آن تنها دو طرز فکر وجود داشت . یک طرز فکر این بود که خلافت ، فقط و فقط شایسته کسی‌ است که پیغمبر به امر خدا او را منصوب کرده باشد . و فکر دیگر این بود که مردم حق دارند خلیفه‌ای برای خودشان انتخاب کنند .