برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧ - (آيه ٩)- آن روز كه دودى كشنده همه آسمان را فرا مىگيرد

و عدم وجود يار و ياور و دلسوز براى آنها باشد.

(آيه ٣٠)- بنى اسرائيل در بوته آزمايش: در آيات گذشته سخن از غرق و هلاكت فرعونيان و نابودى قدرت و شوكت آنها و انتقال آن به ديگران بود، در اينجا از نقطه مقابل آن يعنى از نجات و رهائى بنى اسرائيل چنين سخن مى‌گويد: «ما بنى اسرائيل را از عذاب خوار كننده رهائى بخشيديم» (وَ لَقَدْ نَجَّيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ مِنَ الْعَذابِ الْمُهِينِ).

از شكنجه‌هاى سخت و طاقت فرساى جسمى و روحى كه تا اعماق جان آنها نفوذ مى‌كرد.

(آيه ٣١)- آرى! خداوند اين قوم مظلوم را در پرتو قيام الهى موسى بن عمران از چنگال اين ظالمان سفاك تاريخ رهائى بخشيد، لذا به دنبال آن مى‌افزايد:

«از (چنگال) فرعون» (مِنْ فِرْعَوْنَ).

«چرا كه او مردى متكبر و از اسرافكاران و متجاوزان بود»! (إِنَّهُ كانَ عالِياً مِنَ الْمُسْرِفِينَ).

(آيه ٣٢)- در اين آيه به يكى ديگر از مواهب خداوند به بنى اسرائيل اشاره كرده، مى‌گويد: «ما آنها را از روى علم خويش بر جهانيان (در آن عصر و زمان) برترى داديم و برگزيديم» (وَ لَقَدِ اخْتَرْناهُمْ عَلى‌ عِلْمٍ عَلَى الْعالَمِينَ).

ولى آنها قدر اين نعمتها را ندانستند و كفران كردند و مجازات شدند.

و به اين ترتيب آنها «امت برگزيده عصر خويش» بودند، زيرا منظور از «عالمين» مردم جهان در آن عصر و زمان است نه در تمام قرون و اعصار.

(آيه ٣٣)- در اين آيه به بعضى از مواهب ديگر كه خدا به آنها داده بود اشاره كرده، مى‌فرمايد: «ما آيات و نشانه‌هايى از عظمت و قدرت خويش به آنان داديم كه در آن آزمايش آشكارى بود» (وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ).

و اين اخطارى است به همه امتها و ملتها در مورد پيروزيها و مواهبى كه از لطف الهى به دست مى‌آورند، كه دام امتحان در اين هنگام سخت است.