برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٦ - پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله قبل از نبوّت چه آئينى داشت؟
حقيقت دليلى است براى اين معنى كه راه مستقيم تنها راهى است كه به سوى خدا مىرود، مىفرمايد: «آگاه باشيد كه همه كارها تنها به سوى خدا باز مىگردد» (أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ).
اين جمله در عين حال بشارتى است براى پرهيزگاران، و تهديدى است براى ظالمان و گنهكاران كه بازگشت همه آنها به سوى خداست.
و نيز دليلى است بر اين كه وحى بايد تنها از سوى خدا باشد، چرا كه بازگشت همه اشياء و تدبير آنها به سوى اوست.
پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله قبل از نبوّت چه آئينى داشت؟
بايد بگوييم پيامبر صلّى اللّه عليه و اله شخصا برنامه خاصى از سوى خداوند داشته كه بر طبق آن عمل مىكرده، و در حقيقت آيين مخصوص خودش بود، تا زمانى كه اسلام بر او نازل گشت.
شاهد اين سخن حديثى است كه در نهج البلاغه آمده، كه مىگويد: «خداوند از آن زمان كه رسول خدا از شير بازگرفته شد بزرگترين فرشتهاى را قرين وى ساخت، تا شب و روز او را به راههاى مكارم، و طرق اخلاق نيك سوق دهد».
مأموريت چنين فرشتهاى دليل بر وجود يك برنامه اختصاصى است.
«پايان سوره شورى»